ಯೊಶಿರಾ ಮಾರ್ಬೆಲ್ ರವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕವಿತೆಗಳು

ದಕ್ಷಿಣ  ಆಫ್ರಿಕಾದ ಡರ್ಬನ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಯೊಶಿರಾ ಮಾರ್ಬೆಲ್ ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದವರು. ಕಳೆದ ವರ್ಷವಷ್ಟೆ ಇವರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಕವನ ಸಂಕಲನ Unspecified ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕವಿತೆಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದಗಳಿವು. 
o

ಮುಟ್ಟಲಾಗದು

ಹೆದರಿಕೆ ನನಗೆ
ನಾನೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಸಂಬಂಧ
ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದಿರುಳಿಗೆ ಸೀಮಿತ

ವಿರುದ್ಧ ಧ್ರುವಗಳ ಕಾಂತದ ಹಾಗೆ
ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಪರಸ್ಪರ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ

ನಾನೊಂದು ಕೈವಾರ
ಬಿಂದು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ತಪ್ಪು ದಿಕ್ಕಲ್ಲಿ
ತೇಲಾಡುವೆ

ಜಗತ್ತೊ ಬಡಗಣ
ನಾನು ಸಮಭಾಜಕದ ತಳಗೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆರೆ ಕೆಳಗೆ

ತಲುಪಲಾಗದು
ಮುಟ್ಟಲಾಗದು
o




ಒಂದು ಚೆಂದದ ಕೊನೆ

ನನ್ನ ನೀಲಿ ನಾಳಗಳು
ಚರ್ಮದ ಕೆಳಗೆ ಹರಿವ ನದಿಯ ಹಾಗೆ
ರಕ್ತದ ನದಿ
ಬ್ಲೇಡಿನ ಪ್ರಮಾದದಿಂದ
ನುಗ್ಗುವುದು ದಡ ಬಿರಿದು

ನಗೆ ಚೆಲ್ಲುವುದು ನೆತ್ತರು ನನ್ನ ತೋಳಿಂದ ಕೆಳಜಾರಿದ ಹಾಗೆ
ಅಷ್ಟೇ ಸಲೀಸಾಗಿ
ರಸವೆಲ್ಲದರ ಕಾಲುವೆಯಾಗಿದೆ ವಿಕಲ ಕಾಯದ ವಿನ್ಯಾಸ
ನನ್ನೆದೆ ಸರಾಗ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳಲೆಂದೆ

ಕೊನೆಗೆ
ನಿಲ್ಲುವುದು ನನ್ನೆದೆ
ಆಗುವೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆದ ಹಾಗೆ
ಉಕ್ಕುವ ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ
ಚೆಂದದ ಕೊನೆ
o

ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿ

ಕಂಗಳು
ಕಡುಕಪ್ಪು ಸರುಹೊತ್ತಿನ ಆಗಸದಂತೆ
ಕೂದಲು ಬಂಗಾಳದ ಹುಲಿಯಂತೆ ಒರಟು
ಕಪ್ಪಾದ ತುಟಿ, ಬೆರಳತುದಿ
ತರೆದಿಡುವುದು ಒಳಮನದ ಹಾದರ

ಆ ಚೆಂದದ ಪುಟ್ಟ ಗೋಣು
ಚಿಮ್ಮುವುದು
ಸಿಟ್ಟಿನ ಹುಚ್ಚುಹೊಳೆ
ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ

ಅಂಕೆ ಇಲ್ಲದ ಶಕ್ತಿ
ಪ್ರಾಚೀನ ದೇವತೆಯಂತೆ
ಹೀರಾ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿ

ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಮಿನುಗು
ಪುಸಲಾಯಿಸುವ ಮೆದು ದನಿ
ಹೃದಯವೊಂದ
ಹುದುಗಿಡು
ಕರಗಿದ ಕಲ್ಲು ತಣ್ಣಗಾದ ತಂಪಿನಂತೆ

ನಾಣ್ಯದೆರಡು ಮುಖ
ರಾಜ ಅಥವ ರಾಣಿ
ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ
ಚಾಲೂ
ಅವಳ ಪ್ರತೀಕಾರ
o

ಬೇಸಿಗೆಯ ನೆಲ

ಹೊರಜಾತಿ
ಮುಳ್ಳಿನ ಮೊಂಡುಗಳ್ಳಿ
ನಿಂತಿದೆ
ನಗುವ ಹೂಗೊಂಚಲ ನಡುವೆ

ಪಿಸುಗುಡುತ್ತವೆ ಮೆಲುದನಿಯಲ್ಲಿ
ನೋಯಿಸುವ ಸುಳ್ಳು ಗಾಳಿಮಾತು
ಮೂರ್ಖ ಕಲ್ಪನೆ
ಪರೀಕ್ಷೆಗೊಡ್ಡುತ್ತದೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಬಲದ ಸ್ಥೈರ್ಯ

ಆದರೂ
ಮೋಸಹೋಗಿ
ಹಳದಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ
ಬದಲಾಗಿಹೋಗಿದೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಜೀವತೆಗೆವ-ಸುಡುವ ಕಾವು

ನವಿರು ಹೂವಿನ ದಳಗಳು
ಬಾಡುತ್ತವೆ
ಬಾಯಾರಿದ ಕಾಂಡಗಳು
ಬೇಡುತ್ತಿವೆ
ನಾಕದ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಾಗಿ

ನಗು ಬೀರಿದೆ
ಅಣಕಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಮುಳ್ಳುಗಳು
ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರವಸೆ
ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ ನನ್ನ ಮಖಮಲ್ಲಿನ ಹಸಿರು ತೊಗಲು
ನಾನು
ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲ
o

ಸಂತೋಷ ಮಾಡಿತು ಕೊಲೆ
   
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದೆ ಜೀವನ
ಕತ್ತಲಲ್ಲಡಕಗೊಂಡ
ನನ್ನ ನರಳುವಿಕೆಯ ಆಳದಿಂದ
ಎದ್ದಿದೆ ವಿಧಿಯ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲೊಂದು ಬಿಳಿಯ ಬಾವುಟ
ಇಳಿದಿದ್ದಾನೆ ಹೊಸ ವೈರಿ
ಒಡ್ಡಿದ್ದಾನೆ ಬೆದರಿಕೆ
ಒಳಮನದ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ

ಸಂತೋಷದ ಸೈನಿಕರು
ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದರು ನನ್ನ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ
ಹೊಸ ಜೀವ ತಳೆದು
ಮರು ಅವತರಿಸಿದೆ ನನ್ನ ದೇಹ
o

ಸಾವಿಲ್ಲದ ಸಾವು

ಕುಳಿತೆ ಸಂತಾಪದಲ್ಲಿ
ಶೋಕಿಸಿದೆ ಸತ್ತ ನನ್ನ ಸಾವಿಗೆ
ಮುಟ್ಟಿದ್ದೆ ಜವರಾಯನ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ
ಕಂಡಿದ್ದೆ ತೊಳಗುವ ಬೆಳಗು
ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರ ಬೆಳಗುವ ಬೆಳಕಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು

ರೋಮಿಯೊ ಜೂಲಿಯೆಟ್ಟರ ಹಾಗೆ
ತಕ್ಕವಳಿರಲಿಲ್ಲ ನಾನದರ ಪ್ರಭೆಗೆ
ನುಣುಚಿಕೊಂಡಿತು ನನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ

ಕೈ ಬಿಟ್ಟಿತು ಸಾವು ನನ್ನ
ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸಿತು ವಿಮೋಚನೆ
ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ
ಆ ಶೋಕದ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ
ಹಾಗಾಗಿ ಕುಳಿತೆ